Choroby pasożytnicze

Choroby pasożytnicze to ciągle aktualny temat. Mimo postępu cywilizacji choroby pasożytnicze stanowią ciągły problem sanitarno-epidemiologiczny. 

Rozprzestrzenianiu się chorób pasożytniczych sprzyjają złe warunki sanitarno-higieniczne, stale wzrastająca liczba bezdomnych, a czasami brak podstawowych zasad higieny osobistej. 

Do najczęstrzych chorób pasożytniczych należą świerzb i wszawica.

Świerzb -  jest jedną z częstszych chorób zakaźnych. Wywołany jest przez pasożyta z rodziny roztoczy - świerzbowca ludzkiego. Zakażenie następuje drogą bezpośredniego kontaktu lub za pomocą bielizny, ubrań i pościeli.
Dominującym objawem są grudki zapalne, krosty, przeczosy, ślady zadrapań wraz z uporczywym świądem, nasilającym się zwłaszcza nocą.
Infekcja wywołana świerzbem nie wymaga leczenia ogólnego. Objawy ustępują po zastosowaniu terapii miejscowej. Ważne jest by leczenie obejmowało równocześnie wszystkich członków rodziny.

Wszawica - wywołana jest przez stawonogi - wszy ludzkie. Najczęstszą postacią jest wszawica głowowa. Zakażenie szerzy się przez kontakt bezpośredni lub pośredni, poprzez używanie wspólnych nakryć głowy, szczotek, grzebieni.
Zmiany skórne zlokalizowane są głównie w okolicy potylicznej, zausznej i skroniowej.
W leczeniu wszawicy głowowej stosuje się leki zewnętrzne oraz usuwa jaja wszy. Wyczesuje się je gęstym grzbieniem, przy zastosowaniu odpowiedniego środka.

Wczesne rozpoznanie i leczenie skutecznie przerywa łańcuch epidemiologiczny omówionych schorzeń pasożytniczych.